8 Şubat 2008

SİLVİYA'YA

MERYEM FEHİME ORUÇ

Silviya’ya

Sıkıştırmalarımız bilerek.
Bilerek yaktık mezarlarınızı.
Göz; yağı yenilen,
Yol, atlılarındır.
Biline!

Siz kafesin süsleri,
Turistlere eşantiyon gitmeyin,
Kalın da
Taşıyalım sizi mozaik.
Silviya, öldüğünü söylediler.
Şerrimiz sana değildi.
Sürmeli kilisede tabutun bahar.
Sevenlerin fırtınanın yolduğu kuşlardı.
Görenin üşüdüğü.
Biz mi?
Gözlerimizle dokunan seyirciydik.
Acelesi olan.
Hem size dokunmak cesaret işidir.
Ya yalnızlıktır sonu ya da taş.
İyisi mi oyup gözlerimizi çürümeli.

*bu şiir, şairin sevgili’ye adlı şiir kitabından şairin izniyle alınmıştır.
(insancıl yayınları, ekim 2007)

Hiç yorum yok: